در تلاش برای تولید کارآمد، تکنولوژی چاپ سه بعدی به سرعت کارگاه های شخصی و خطوط تولید صنعتی را تغییر می دهد.بسیاری از افراد هنوز از نحوه کار این ماشین ها متعجب هستندچه مکانیزم هایی این تکنولوژی انقلابی را تقویت می کنند؟ و چگونه کاربران می توانند مشکلات رایج را بدون درک اصول اساسی آن حل کنند؟
برای بهره برداری کامل از پتانسیل چاپ سه بعدی، کاربران باید فراتر از دستورالعمل های عملیاتی اساسی حرکت کنند و مکانیسم های اساسی آن را درک کنند. این دانش به این معنی است:
چاپ سه بعدی فراتر از تولید ساده "یک کلیک" است. نتایج موفق نیاز به تنظیم دقیق دمای، سرعت چاپ، ارتفاع لایه،و سایر متغیرهای دیگر که هر کدام تاثیرات حیاتی بر کیفیت محصول نهایی دارنددرک اصول سپرده گذاری لایه امکان کالیبراسیون بهتر برای سطوح صاف تر و کاهش خطاها را فراهم می کند.
مانند تمام ماشین آلات، چاپگرهای سه بعدی نیاز به نگهداری منظم دارند، اما تمیز کردن تصادفی می تواند باعث آسیب شود.مثل پاک کردن مواد قبل از اینکه باعث شکست شوند، اطمینان از عملکرد ثابت.
ناهنجاری های چاپ مانند عدم تراز لایه زمانی قابل مدیریت می شوند که کاربران بتوانند مشکلات مربوط به سوئیچ های محدود یا عملکرد موتور را تشخیص دهند.درک فنی ناامیدی را به راه حل های کارآمد تبدیل می کند.
درک عمیق از مکانیک نوزل، طراحی های خلاقانه ای را الهام می دهد که حجم ساخت و اکستروژن مواد را به حداکثر می رساند. تکنیک های پیشرفته مانند چاپ چند ماده قابل دسترس می شوند.امکان استفاده از برنامه های نوآورانه.
بازار پرینترهای سه بعدی متنوع، از ماشین های FDM ارزان قیمت تا سیستم های SLS صنعتی، نیاز به تصمیمات آگاهانه دارد.تشخیص اینکه چگونه فناوری های مختلف به کاربردهای خاص خدمت می کنند، از عدم تطابق گران قیمت بین نیازهای و توانایی ها جلوگیری می کند.
روش های چاپ سه بعدی متعددی وجود دارد که هر کدام دارای مزایای مشخصی هستند:
رایج ترین تکنولوژی ذوب فیلامنت های ترموپلاستیک از طریق نوزل های گرم برای ساخت لایه به لایه است.FDM به طور معمول سطوح خشن تری را تولید می کند که نیاز به پردازش بعدی دارند.
با استفاده از رزین های مایع ضد اشعه UV، این سیستم ها به دقت استثنایی و پایان های صاف دست می یابند - ایده آل برای جواهرات، مدل های دندانپزشکی و نمونه های اولیه دقیق - اگرچه گزینه های مواد محدود باقی می ماند.
مشابه چاپگرهای جوهرافشان کاغذی، این فرآیند قطرات فوتوپولیمر را برای قابلیت های کامل رنگی قرار می دهد، که با وجود یکپارچگی ساختاری پایین تر، برای مدل های ارائه ارزشمند است.
این روش سریع مواد پودری (فلزی، سرامیکی یا شن) را با اتصال دهنده های مایع پیوند می دهد و در نمونه های اولیه در مقیاس بزرگ و قالب های ریخته گری برجسته می شود در حالی که نیاز به پردازش پس از مقاومت دارد.
لیزرهای قدرتمند یا پرتوهای الکترونی فلزات یا پلاستیک های پودری را به قطعات پیچیده و ماندگار برای برنامه های هوافضا و پزشکی تبدیل می کنند، اگرچه هزینه تجهیزات برای اکثر کاربران بسیار بالا است.
تمام چاپگرهای سه بعدی با وجود تفاوت های تکنولوژیکی، اجزای اساسی مشترک دارند:
چاپ سه بعدی شامل پنج مرحله کلیدی است:
نرم افزار برش، مدل های سه بعدی را به دستورالعمل های قابل خواندن ماشین (کد G) تبدیل می کند، حرکت ها، دمای و الگوهای رسوب مواد را مشخص می کند.
موتورها دستورات G-code را اجرا می کنند، هماهنگی حرکات سه بعدی دقیق سر چاپ و / یا پلت فرم ساخت.
اکسترودر فیلامنت را به نوزل گرم می دهد، جایی که آن را ذوب می کند و در مقادیر کنترل شده با سرعت حرکت مطابقت دارد.
لایه های متناوب مواد (معمولاً 0.1-0.4 میلی متر ضخامت) در حالی که سر چاپ مسیرهای برنامه ریزی شده را دنبال می کند ، جمع می شوند و بستر به تدریج برای لایه های بعدی کاهش می یابد.
خنک سازی فعال، اتصال مناسب لایه ها و ثبات ابعاد را تضمین می کند، در حالی که بستر های گرم شده از انحراف جلوگیری می کنند که به ویژه برای چاپ های بزرگ مهم است.
همانطور که چاپ سه بعدی از نمونه سازی به تولید کامل تکامل می یابد، درک پایه های فنی آن به طور فزاینده ای ارزشمند می شود.از علاقه مندان به بهینه سازی کارگاه های خانگی تا مهندسان در پیاده سازی راه حل های صنعتی، این دانش تصمیمات هوشمندانه تر، کاربردهای نوآورانه و حل موثر مشکلات در سراسر بخش های تولید را امکان پذیر می کند.