امروز ما در مورد یک فرآیند تولیدی به ظاهر ساده اما از لحاظ فنی پیچیده اکستروژن پلاستیکی تحقیق می کنیم. آیا تا به حال تعجب کرده اید که چگونه لوله ها، پروفایل ها و فیلم های پلاستیکی روزمره "اکستروژن" می شوند؟در حالی که از لحاظ مفهومی شبیه به فشرده سازی خاکستری مدل سازی، تکنولوژی زیربنایی بسیار پیچیده تر است.
قبل از بررسی کنترل دما، باید ابتدا شیمی اساسی پلاستیک را درک کنیم. بسیاری از مردم "شیمی" را با پیچیدگی و سمی بودن مرتبط می کنند.اما این چشم انداز از نظر می گذرد که چگونه اصول شیمیایی رفتار مواد را کنترل می کنند..
پلیمرهای پلاستیکی رایج شامل واحدهای مولکولی تکراری هستند که عمدتا از:
این عناصر مانند بلوک های مولکولی لگو ترکیب می شوند تا پلیمرهای مختلف را تشکیل دهند. پلی اتیلن (PE) عمدتا از زنجیره های کربن و هیدروژن تشکیل شده است،در حالی که پلی وینیل کلرید (PVC) شامل اتم های کلر برای خواص بهبود یافته است.
پلاستیک ها اغلب شامل افزودنی ها برای تغییر ویژگی های خود هستند:
درجه حرارت اساساً نشان دهنده حرکت مولکولی است. دمای بالاتر نشان دهنده حرکت اتمی قوی تر است.ما باید انرژی حرارتی را به دقت کنترل کنیم تا به جریان مطلوب مواد برسیم.
انتقال پلیمرهای مختلف بین حالت ها در دمای خاص:
دمای اکستروژن معمولی از 150 °C تا 315 °C (300 °F تا 600 °F) ، بسته به خواص مواد و الزامات پردازش است.
دستگاه های خروجی از سیستم های پیشرفته گرمایش و خنک سازی استفاده می کنند:
اکستروژن موثر نیاز به درک هر دو اصول نظری و ملاحظات عملی دارد.
انواع متداول سنسورها عبارتند از:
عوامل کلیدی که بر کنترل حرارتی تاثیر می گذارند:
وضعیت ماشین به طور قابل توجهی بر عملکرد حرارتی و کیفیت محصول تاثیر می گذارد.
مکانیسم های معمول فرسایش عبارتند از:
عوامل اغلب نادیده گرفته شده:
اکستروژن موفق نیاز به تعادل متغیرهای متعدد دارد.
روش های توصیه شده عبارتند از:
مشکلات و راه حل های رایج:
تسلط بر کنترل دما اکستروژن نیاز به دانش علمی و تجربه عملی دارد. با پرداختن به طور سیستماتیک به هر عامل حرارتی، تولید کنندگان می توانند به یکتولید با کیفیت بالا در حالی که بهینه سازی بهره وری تولید.